«Ποιο είναι το πιο κοινό μοτίβο στη ζωή σου;» ρώτησε το είδωλο του στον καθρέφτη.
Εκείνο καθόταν σαν άγαλμα, με γυρτούς τους ώμους, πεσμένους και κλειστούς προς το στήθος. Ένα πρόσωπο ρυτιδιασμένο από την εξουθένωση. Μα πώς όμως; Αφού σήμερα είναι Κυριακή, κοιμήθηκα δώδεκα ώρες και είναι μόλις 11 το πρωί. Γιατί είναι σε αυτά τα χάλια; Και τέλος πάντων ποιος είναι αυτός ο εξυπνάκιας στη άλλη πλευρά του καθρέφτη που ρωτά ποιο είναι το πιο κοινό μοτίβο στη ζωή;
«Είναι αυτή η εικόνα της μιζέριας που αντικρίζω η κανονικότητα μου;» αναρωτήθηκε. Μα το είδωλο, καρτερικά περίμενε τη στιγμή που η αμφιβολία θα τον κατέκλυζε και θα άρχιζε να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα και στη συνέχεια να προσπαθεί να την "ισιώνει" με ελέγχους που δεν έχουν τελειωμό.
Και αν δεν το είδα καλά;
Αν δεν το έκανα καλά και μου ξέφυγε;
Δεν είναι συμμετρικό το σώμα μου, αν έχω κάτι;
Τροπική καταιγίδα οι σκέψεις που κυριαρχούν το ήδη συννεφιασμένο μυαλό.
Αυτό είναι το πιο κοινό μοτίβο της ζωής μου, σκέφτηκε: Ο ΕΛΕΓΧΟΣ!
Έχει να δει ήλιο, έχει να νοιώσει ελευθερία από τα αόρατα δεσμά του, τουλάχιστον μια δεκαετία.
Φοβάται μην πεθάνει ο κουτός, ενώ καθημερινά σκοτώνει ο ίδιος τον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου